Pigna
.jpg)
| ||
 | ||
| Lando | Italio | |
| Regiono | Ligurio | |
| Loĝantaro | 747 (31-7-2025) | |
| Alto | 280 | |
Kompreni
[redakti]
La municipo Pigna situas en la monta parto de la supra Nervia Valo, trairata de la rivero Nervia de nordoriento al sudoriento je alteco de proksimume 200-300 metroj super marnivelo.
Inter la pintoj de la Pigna-teritorio la plej altaj estas Monto Pietravecchia (2039 m), Monto Grai (2013 m), kaj Monto Toraggio (1972 m).
La kamparo ĉirkaŭ la vilaĝo Pigna konsistas el densaj olivarbaretoj, anstataŭigitaj pli alte per kaŝtanarboj kaj vastaj koniferarbaroj atingantaj ĝis la piedo de la pintoj de Montoj Toraggio kaj Pietravecchia.
Ĉe la administra limo kun municipo Triora troviĝas la artefarita lago Tenarda, kreita en 1963.
Historio
[redakti]-IMG_0183.JPG)
La teritorio de Pigna estis loĝata jam en antaŭhistoria epoko. Inter la 12-a kaj 13-a jarcentoj la grafoj de Ventimiglia, sinjoroj de la valo, konstruigis kastelon por defendaj celoj.
Inter la 13-a kaj 14-a jarcentoj, la vilaĝo kaj la tuta Nervia Valo estis submetitaj al kolizioj inter la Guelfaj kaj Gibelinaj frakcioj kaj aparte la teritoriaj disputoj inter la Reĝolando de Provenco kaj la Respubliko de Ĝenovo. Kun la falo de Napoleono Bonaparte, kaj laŭ la decidoj de la Viena Kongreso de 1814, la establita municipo Pigna, kiel la tuta Ligurio, transiris al la Reĝolando de Sardio.
Klimato
[redakti]Aliri
[redakti]La municipan teritorion de Pigna ĉefe trairas la provinca vojo 64, kiu permesas la konekton kun Isolabona, sude, kaj Castel Vittorio norde.
Aviadile
[redakti]Trajne
[redakti]Buse
[redakti]Moviĝi
[redakti]Perpiede
[redakti]Publika transporto
[redakti]Aŭte
[redakti]Vidi
[redakti]-IMG_0188.JPG)
-IMG_0190.JPG)
-IMG_0191.JPG)
-IMG_0192.JPG)
Santuario della Madonna di Passoscio
Cappella della Madonna delle Grazie
Pieve di San Tommaso
Chiesa di San Bernardo
Cappella di San Pancrazio
Cappella dei Santi Rocco e Sebastiano
Fari
[redakti]Ankaŭ grava estas la turisma agado ligita al la loka Termofonta kuracloko, en la regiono de Lago Pigo, kies sulfura fonto (ĉirkaŭ 32°) jam estis konata kaj vizitata en antikvaj tempoj kaj plene ekspluatata ekde 1844. La kuracloka komplekso kaj la hotelo estas fermitaj ekde 2016 sed estis akiritaj de rusa komerca grupo.
