Taggia
.jpg)
| ||
 | ||
| Lando | Italio | |
| Regiono | Ligurio | |
| Loĝantaro | 13.849 (2025) | |
| Alto | 39 | |
Kompreni
[redakti]La urbo troviĝas je proksimume 15 km de la urbo Imperia. La urbo estas dividita en tri partojn:
- Taggia mem, situanta en la Valo Argentino en la tuja landinterno, ĝi povas esti konsiderata la vera centro de la urbo;
- Arma, estas marborda feriejo;
- Levà, lokita inter la aliaj du centroj, ĝi estas la industria parto de la urbo.
Historio
[redakti]
En antaŭromia tempo, ŝajnas, ke ekzistis didomo – dediĉita al la ligura dio Belleno ; tamen, la plej malnovaj restaĵoj trovitaj estas antikvaj cineraraj tomboj sur Monto Grange, kie liguria montetofortikaĵo siatempe staris. La latina nomo de la vilaĝo estis Tabya, poste ŝanĝita al Taggia por adaptiĝi al la liguria elparolo. Je la piedo de la vilaĝo daŭre funkciis kanalhaveno, proksime de kiu, en la imperia epoko, kelkaj rustikaj vilaoj kaj poŝtstacio estis konstruitaj. La areo estis servita fare de la Via Julia Augusta, kiu transiris la tutan Okcidentan Ligurion. Arkeologiaj elfosadoj entreprenitaj baldaŭ antaŭ 1940, kaj poste etenditaj ekde la 1980-aj jaroj, alportis al la lumo la restaĵojn de didomo kun tomboregiono kaj grava frua kristana baptejo. En la bizanca epoko, la fortika setlejo de Campomarzio aŭ Castel San Giorgio formiĝis, bazŝtono de la bizanca defenda sistemo en Ligurio.
Post la detruo de la vilaĝo fare de la longobardoj de Rotari en 641, kiu ankaŭ kaŭzis la dekadencon de la kastelo, la abatejo Nostra Signora del Canneto estis konstruita fare de la monaĥoj de San Colombano. La tuta areo estis trafita de saracenaj atakoj inter la 9-a kaj 10-a jarcentoj; en 891 la saracenoj detruis la monaĥejon, mortigis ĉiujn monaĥojn kaj ekbruligis la altvaloran bibliotekon. Taggia iĝis, almenaŭ de 1153, feŭda regno de la Clavesana familio kiu cedis la vilaĝon al la Respubliko de Ĝenovo en 1228.
La municipo bazigas sian ĉefan ekonomian rimedon antaŭ ĉio sur turismo, ĉefe koncentrita en Arma. La agrikultura agado, floranta kiel en la aliaj municipoj de la Orienta Riviero, evoluis en florikulturo, precipe en la sektoro de ornama foliaro kaj ranunkoloj.
La produktado de olivoleo estas tre enspeziga, danke al la grandaj kultivadoj de olivarboj de la vario Taggiasca, nomo devenanta de la loko.
Klimato
[redakti]Aliri
[redakti]_00.jpg)
Aviadile
[redakti]Trajne
[redakti]En 2001, la movo "almonten" kaj la duobligo de la linio en la San Lorenzo al Mare-Ospedaletti sekcio estis kompletigitaj kaj la nova stacio inter Taggia kaj Arma estis malfermita.
La malnova fervoja linio estis parte konvertita en biciklovojon, dum la areo de la antaŭa stacio estis uzata por konstrui subteran parkejon.
Buse
[redakti]Moviĝi
[redakti]Perpiede
[redakti]Publika transporto
[redakti]Aŭte
[redakti]Vidi
[redakti]
